Przejdź do głównej zawartości

Przejście z LaserWork lub RDWorks na LightBurn

Przy przejściu z RDWorks lub LaserWork na LightBurn większość dotychczasowej wiedzy pozostaje aktualna; pojęcia są te same, zmieniają się nazwy. Ta strona tłumaczy nazwy i opisuje, co można przenieść.

Ta tabela to najbardziej użyteczna część strony. Większość pytań „nie mogę znaleźć X w LightBurn” oznacza w rzeczywistości „X nazywa się inaczej”.

RDWorks / LaserWork LightBurn Co to jest
Scan gap / interval Line interval (lub DPI) Odstęp między liniami skanowania rastrowego
Reverse interval / reverse compensation Scanning offset adjustment Korekta opóźnienia wypalania przy dużej prędkości
Sew compensation / seal Tolerancja Close open paths Łączenie kształtów, które się nie domykają
Backlash / reverse gap Scanning offset adjustment To samo ustawienie, ten sam cel
Processing mode: Cut / Scan / Dot Line / Fill / Offset Fill Cięcie wektorowe a grawerowanie rastrowe
Layer parameters Cut settings / layer Prędkość, moc, liczba przejść dla koloru
Output / Priority order Cut order, ustawienia optymalizacji Kolejność wykonywania warstw
Min power / Max power Min power / Max power Bez zmian: zakres mocy w narożnikach
Blow / Air Air assist dla warstwy Powietrze włączone lub wyłączone dla tej warstwy
Doc / user origin Job origin / start from Położenie zlecenia
Path optimisation Optimisation settings Kolejność i kierunek przejazdów

Dwa ustawienia wymagają osobnego omówienia, bo powodują najwięcej nieporozumień:

  • Moc minimalna i maksymalna to nie „zakres do wypróbowania”. Określają moc w wolnym narożniku i przy pełnej prędkości przesuwu, aby wypalanie było równomierne, gdy głowica zwalnia. Min równa max daje ciemne narożniki; zdecydowanie za niska min daje blade.
  • Wartości scanning offset adjustment są przypisane do zamontowanego źródła lasera i zasilacza, więc nie przenoszą się między maszynami i trzeba je zmierzyć ponownie po wymianie którejkolwiek z tych części. Patrz rozmyty lub podwójny grawer.

Rysunki tak. LightBurn importuje popularne formaty wektorowe, więc grafika przygotowana w starym procesie nie przepada. Natywne pliki projektów .rld to inna sprawa, dlatego grafikę należy otwierać z pliku źródłowego, a nie ze starego projektu.

Parametry nie, przynajmniej nie automatycznie. Prędkości i moce są w obu programach zasadniczo porównywalne, ale nie ma gwarancji, że przekładają się jeden do jednego. Należy je ponownie sprawdzić na ścinkach. Jako punkt wyjścia użyć biblioteki materiałów BRM zamiast przepisywać stare wartości: import biblioteki materiałów BRM do LightBurn.

Profil maszyny nie. Maszynę konfiguruje się w LightBurn raz, a wszystko, co do tego potrzebne, dostarczamy:

Ustawienia kontrolera pozostają w kontrolerze. Konfiguracja na poziomie maszyny jest zapisana w kontrolerze Ruida, a nie w oprogramowaniu, więc zmiana programu jej nie dotyczy.

Konfiguracja po kolei. Kroki 3 i 4 są specyficzne dla BRM, a wszystko, co do nich potrzebne, dostarczamy.

  1. Zainstalować LightBurn
  2. Aktywować licencję; ten sam artykuł opisuje dezaktywację, potrzebną przed przeniesieniem licencji na inny komputer
  3. Utworzyć maszynę BRM
  4. Zaimportować bibliotekę materiałów BRM
  5. Przed prawdziwym zleceniem wykonać cięcie testowe na ścinku

Przy pracy z Illustratorem wskazówki dotyczące eksportu są w dużej mierze takie same: eksport plików z Illustratora do LaserWork. LightBurn jest zwykle bardziej wyrozumiały dla SVG i DXF niż LaserWork, więc część wypracowanych obejść nie jest już potrzebna.

Pozostawienie go na komputerze w okresie przejściowym daje rozwiązanie awaryjne na pierwsze zlecenia. Z kontrolerem może być jednocześnie połączony tylko jeden program; dwie aplikacje rywalizujące o ten sam port to usterka, którą trudno zdiagnozować.